Հայոց լեզու (30-40)

31. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում մ.

1) ամբրոս, անպաճույճ, դրմբոց, թմբուկ
2) ըմբոշխնել, լուսամփոփ, բամբասել, շիմպանզե
3) կշտամբել, անբերրի, ամբարտակ, սմբակ
4) անպայման, սուսամբար, շամբուտ, Մանվել

32. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում ն.

1) բամբասել, հանպատրաստից, անբերրիություն, անփույթ
2) անպայման, անպաճույճ, շամբուտ, անպետք
3) Մանվել, զամբյուղ, անբարիշտ, անպարփակ
4) անբարյացակամ, բանբեր, անբասիր, անպարկեշտ

33. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում հ.

1) հեղեղել, ամպհովանի, ընհուպ, ապաշխարանք
2) արհավիրք, հռհռալ, չնաշխարհիկ, սուրհանդակ
3) հեղեղուկ, առհավատչյա, ժպիրհ, դազգահ
4) խորհրդավոր, արգահատելի, հայթհայթել, դժպատեհ

34. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գվում զ.

1) փոթրկահույզ, ծխնելույզ, բզկտել, մզկիթ
2) հյուսկեն, Վարդգես, Մանազկերտ, բազկերակ
3) կզաքիս, հիպնոս, Թավրիզ, կորզել
4) վզկապ, Հազկերտ, դիակիզարան, Թիֆլիս

35. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում յա.

1) վայրկյան, առօրեականան, բարյացակամ, ատյան
2) պատանյակ, Էլիա, Եղիա, ալյակ
3) հրեա, կրիա, Ազարիա, մատյան
4) ոսպնյակ, շուրջերկրյա, Եպրաքսյա, միմյանց

36. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում է գրվում իա.

1) բամիա, խավիար, Իտալիա, հեքիաթ
2) Ռոզալյա, կրիա, Եղիա, մատյան
3) օվկիանոս, միայն, հիանալի, անցյալ
4) փասյան, մետաղյա, Անանիա, ֆրանսիացի

37. Բառերից քանիսո՞ւմ երկհնչյուն կա.

այծյամ, բարյացակամ, թռչուն, ուխտադրուժ, ակնաբույժ, աներևութանալ, միմյանց, պտուտակ:

2) չորսում

38. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում կրկնակ բաղաձայն կա.

1) ընդդիմադի, ուղղակի, երկկենցաղ, հովեկ
2) մրրկահողմ, անդորրավետ, չորրորդ, խորազնին
3) տարական, վազքուղի, իններորդ, բերրի
4) ուղղություն, տանջալլուկ, հովվերգություն, երրորդ

39. Ո՞ր շարքի բոլոր բառերում կրկնակ բաղաձայն կա.

1) քննախույզ, վշտալլուկ, խճուղի, բերրիություն
2) ուղղալար, հակընդդեմ, մրրկաշունչ, հովվերգություն
3) գործուղում, բուդդայական, ուղղափառ, հելլեն
4) օրրան, տարերք, ուղղակի, տարրալուծել

40. Ո՞ր շարքում ուղղագրական սխալ կա.

1) մրրկահավ, Ջեմմա, այբբենարան, Մեքքա
2) այլատար, հովասուն, բալլադ, մոլլա
3) , հովվական, Վիեննա, ֆինն
4) միատարր, տարրալուծել, ուղղեգրություն, բերրի

English:Exersice (B, C)

Unit 3

Beat — պայքարել, биться
Board game — սեղանի խաղ
Captain — կապիտան
Challenge — մարտահրավեր
Challenge — մարտահրավեր
Champion — չեմպիոն
Cheat — խափել, ստել, խորամանկել, խարդախել
Classical music — կլասիկ երաժշտություն
Club — խումբ (ակումբ)
Coach — մարզիչ
Competition — մրցակցություն
Concert — կոնցերտ
Defeat — հաղթել
Defeat — պարտության մատնել
Entertaining — հաճելի
Folk music — ժողովրդական երաժշտություն
Group — խումբ
Gym — մարզասրահ
Have fun — զվարճանալ
Interest — հետաքրքրություն
Member — անդամ
Opponent — հակառակորդ
Organise — կազմակերպել
Pleasure — հաճույք
Referee — վերահաստատել
Rhythm — ռիթմ
Risk — ռիսկ
Score — հաշիվ
Support — աջակցություն
Team — թիմ
Train — պարապել (тренероватся)
Video game — վիդեո խաղ

Exercises

Ինչ է քաղաքագիտություն

1.Ի՞նչ է քաղաքագիտությունը

Քաղաքագիտությունը գիտություն է քաղաքականության և ոչ միայն մարդու և հասարակության կապը պետական և ոչ պետական կառույցների, պետության և այլ կառույցների հետ։ Քաղաքագիտությունը ՝ որպես արանձին ճյուղ, առաջացել է միջնադարում և նոր դարաշրջանում ՝  նշվում է Արիստոտելի «Պոլիտիկա» աշխատության մեջ, որը նվիրված է հին հունական 100-ից ավելի քաղաք-պետությունների հասարակական կյանքի ուսումնասիրությանը։

2.Քաղաքագիտության ուսումնասիրման նպատակը

Նեղ մասնագիտական առումով քաղաքական գիտության առարկան քաղաքական իշխանության լինելիության ու զարգացման օրինաչափությունն է, որը նախ ուսումնասիրում է.

  • մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների քաղաքական ոլորտը որպես հիմնական, առանձին օբյեկտ
  • քաղաքագիտությունը ուսումնասիրում է հասարակության քաղաքական կյանքի ոչ միայն առանձին կողմերը, այլև քաղաքական համակարգն ամբողջությամբ
  • որպես գլխավոր առարկա, ուսումնասիրում է քաղաքականության հիմնական հարցի՝ իշխանական հարաբերությունների օրինաչափությունները։

3.Պետության ձևերը

Պետություններն ըստ կառավարման ձևի բաժանված են միապետությունների և հանրապետությունների։

Միապետություն է կոչվում պետական կառավարման այն ձևը, որի պայմաններում բարձրագույն պետական իշխանությունը կենտրոնացված է մեկ անձի ձեռքում, որն իր իշխանությունը ստանում է ժառանգականության սկզբունքով՝ ցմահ, և որպես կանոն հաշվետու չէ ժողովրդի առաջ։ Միապետություններն իրենց հերթին բաժանվում են երկու տեսակի՝ սահմանափակ և  անսահմանափակ։ Սահմանադրական միապետության պարագայում միապետի իշխանությունը սահմանափակված է սահմանադրությամբ, իսկ բացարձակի դեպքում՝ միապետն ունի օրենսդիր և գործադիր գործառույթներ, ինչպես նաև արդարադատությանը վերահսկելու իրավասություն։

Հանրապետություն է կոչվում պետական կառավարման այն ձևը, որի պարագայում պետական իշխանությունը ձևավորվում է ընտրովիության սկզբունքով և որոշակի ժամկետով տրվում է ժողովրդի կողմից ընտրված մարմիններին։ Վերջիններս պարտավորվում են առաջնորդվել հաշվետվողականության տրամաբանությամբ։ Ըստ պետական կառավարման ռեժների (պետական մարմինների դերը պետության կառուցակարգում)՝ հանրապետությունները լինում են  նախագահական  (կառավարությունը ձևավորվում է նախագահի կողմից և հաշվետու է միայն վերջինիս առջև), խորհրդարանական (կառավարությունը ձևավորվում է ժողովրդի ձայների մեծամասնությունը ստացած կուսակցության կողմից և հաշվետու է օրենսդիր մարմնի առջև) և խառը։ Ժամանակակից նախագահական հանրապետության օրինակներ են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները, Թուրքիան, Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը, Բրազիլիան, կիսանախագահական հանրապետություններ են՝ Ռուսաստանի Դաշնությունը, Ֆրանսիան, Լեհաստանը, Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետությունը, խորհրդարանական հանրապետություններ են՝ Գերմանիան, Հունաստանը, Իտալիան, Հայաստանը (2015 թվականից), Վրաստանը,  Հնդկաստանը և այլն:

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Design a site like this with WordPress.com
Get started