Summery-The last night of the world

Ray Bradbury has written a story called “The Last Night of the World.”

Ray Bradbury.

In history, there is a conversation between husband and wife. Husband asks wife:

  • What would you do if you knew that today is the last night of the world, and the woman answers him?
  • I don’t know, I’ve never thought about it.
    Husband says to wife:
    “I don’t know what’s going on, it’s just a feeling.” Sometimes it scares me, sometimes I am not scared at all, but on the contrary, I relax. I have recently had a dream. My dream seemed to be approaching the end of the world, and a voice prompted me about it, no voice of any kind I can remember, but in any case it said that everything would end here on planet Earth. The next day I didn’t even think about it, but then, when I got to work, at noon, I noticed Stan Wills looking out the window and asking, ‘Interesting to know what you’re thinking,’ and he replied, ‘I’m a dream this night and before he could tell his dream, I had already understood what it was. I wanted to say it, but she told me and I listened to her.
  • Was that the same dream?
  • Exactly the same. I told Stan that I had the same dream. But he was not surprised, on the contrary, he was very quiet.
    “Do you believe in that dream?”
  • Yes, more than ever.
  • And when will it end? I mean, the world.
    “It will be overnight.” When the night comes, it will bring with it the end of the world. This tragedy will last only twenty-four hours. Today, one woman in the streets was telling a dream, and I thought it coincided. In this story, the husbands did not fear death, but went on with their daily lives, so happy that they did not even pay attention to the fact that soon the end of the world was coming.

Ինչ է գեղեցիկը

Գեղեցիկը, կատեգորիա, որը բնութագրում է իրականության մեջ և արվեստում դրսևորվող գեղագիտական բարձրագույն արժեքը։Գեղեցիկը, ծագում է սուբյեկտի իդեալական պատկերացումների ու գնահատվող երևույթի՝ իդեալականի ու իրականի հարաբերության, դիալեկտիկական համապատասխանության մեջ։ Գեղեցիկի ընկալումը, որպես կանոն, անմիջական է և հենվում է իրերի արտաքին տեսքի վրա, սակայն միջնորդավորված է անհատի ողջ կենսափորձով և ձևի միջոցով իրերի բովանդակության մասին դատելու ընդունակությամբ։ Ահա ինչու Գեղեցիկի «գաղտնիքը» բովանդակությունից կտրված ձևի օրինաչափություններով բացատրելու փորձերը ապարդյուն են եղել և հանգեցրել են կա՛մ նատուրալիզմի, կա՛մ ֆորմալիզմի։ Այն պատրանքը, թե գեղեցիկ իրերի սոսկ ձևական կատարելությունն Է, որոշ դեպքերում հետևանք է ղրանց ներդաշնակ կառուցվածքի և մարդկային իդեալների համընկնման, օրինակ, առողջ, համաչափ զարգացած եղնիկը, արծիվը, աղավնին։ Սակայն, ոչ պակաս օրինաչափ բնական ձևեր ունեցող այլ կենդանիներ՝ գորտը, որդը, օձը գեղեցիկ չեն համարում, որովհևտև նշված համընկնումը տեղի չի ունեցել։ Նույնը վերաբերում է նաև նյութական իրերին, հաճախ, չկորցընելով օրինաչափ հատկություններից ոչ մեկը, դադարում են գեղեցիկ լինելուց, «հնանում են բարոյապես», հակասություն է առաջանում իրերի տեխնիկական կատարելության և գեղագիտական կողմն ապահովող այլ՝ մասնավորապես ոճային ու գունային պահանջների միջև, խախտվում է դրանց միասնությունը։

English

I would like to meet Andranik Ozanyan an Armenian fiddler. Due to the hard work he has done the Armenian nationis still standing after so many blows. The Armenian nation apprecates its hard work we’ve had a lot of feds like him who didnt save their lives for us. If I had met himI would have em braced hima and thanked him. Of cours I have a let ofquestion to ask her,but I have hightighted one of the most important.I would ask him ” Aren’t you scared if fighting”?

Անդրանիկ Օզանյան

Արտավազդ 2-րդ: Վերջին Արտաշեսյաններ: Թագավորության անկումը

Հայաստանը Արտավազդ 2-րդի օրոք

Արտավազդ Բ Արտաշեսյան, հայտնի է նաև որպես  Արտավազդ Աստվածային մ․թ․ա․ 31 թվական,Մեծ Հայքի թագավորության արքայից արքա Արտաշեսյանների հարստությունից, որը կառավարել է մ․թ․ա․ 55-ից մինչև մ․թ․ա․ 34 թվականը։ Հաջորդել է հորը՝ Տիգրան Բ-ին, որն էլ ոչ հեռավոր անցյալում Մեծ Հայքը  հասցրել էր իր հզորության գագաթնակետին։ Ժառանգել է կայացած պետություն, զարգացած ենթակառուցվածքներ և մարտունակ բանակ։Արտավազդը գահ է բարձրանում պատմական դժվարին ժամանակահատվածում, երբ միմյանց դեմ շարունակաբար հակամարտում էին Հայաստանի արևմտյան և արևելյան հարևանները՝ Հռոմեական հանրապետությունն ու Պարթևական տերությունը։

Արտավազդ Բ

Մ․թ․ա․ 54 թվականին Արտավազդը դաշինք է կնքում Հռոմի եռապետ Մարկոս Կրասոսի հետ, սակայն վերջինիս ոչ հեռահար քաղաքականության և սեփական երկրի արտաքին պաշտպանության հանգամանքներով պայմանավորված, Մեծ Հայքը հրաժարվում է տեղի տալ Կրասոսի հավակնություններին։ Արդյունքում Հայքի արտաքին քաղաքականությունը շրջադարձային կերպով թեքվում է դեպի Արևելք և ամրապնդվում հայ-պարթևական դաշինքով։ Սրան հաջորդում է երկու երկրների միացյալ ուժերի առաջին ռազմական խոշոր հաջողությունը հռոմեական բանակի նկատմամբ։ Մ․թ․ա․ 53 թվականին հայ-պարթևական բանակը՝ Սուրեն զորավարի գլխավորությամբ, հիմնովին ջախջախում է Հայոց Միջագետք ներխուժած հռոմեական լեգեոններին։ Սպանվում է նաև Կրասոսը, որի գլուխը բերվում է Արտաշատ։ Արտավազդ Բ-ի արտաքին ճկուն քաղաքականության շնորհիվ Հայքը հաջորդ տասնամյակում ևս Պարթևստանի հետ դաշնակցային հարաբերությունների պայմաններում կարողանում է պահպանել հայրենիքի անկախությունն ու տարածաշրջանում իր ազդեցիկ դիրքը։Մ.թ.ա. 37 թվականին՝ Արտավազդի դաշնակից Որոդես Բ-ի դավադրական սպանությունից, ինչպես նաև Ատրպատականի թագավոր Արտավազդի ու պարթևաց նոր արքա Հրահատ Դ-ի հակահայկական դաշինքի կնքումից հետո, հայ-պարթևական հարաբերությունները դառնում են թշնամական։ Արդյունքում, Արտավազդ Բ-ն հաշտության եզրեր է փնտրում Հռոմի հետ՝ օժանդակելով Ատրպատական ներխուժած Հռոմի նոր եռապետ Մարկոս Անտոնիոսի լեգեոններին։ Վերջիններս, սակայն, Փրաասպայի պարիսպների տակ ջախջախվում են թշնամու կողմից, իսկ Սենատում արդարանալու համար Անտոնիոսն արշավանքի ձախողման մեջ մեղադրում է հայոց արքային։ Վրեժխնդիր լինելու նպատակով Անտոնիոսը քանիցս փորձում է ապօրինաբար ձերբակալել Արտավազդին, ինչը, սակայն, նրան չի հաջողում։ Մ․թ․ա․ 34 թվականին Մարկոս Անտոնիոսի ղեկավարած հռոմեական լեգեոնները ներխուժում են Մեծ Հայքի թագավորություն, իսկ Արտավազդը սպասվելիք ավերածություններն ու արյունահեղությունը կանխելու նպատակով, գնում է ինքնազոհողության։Տեղափոխվելով Ալեքսանդրիա՝ Եգիպտոսի թագուհի Կլեոպատրայի հրամանով Արտավազդն ու իր ընտանիքը գլխատվում են։

Հայաստանի ներքաղաքական և արտաքին քաղաքական դրությունը վերջին Արտաշեսյանների օրոք

Արտավազդ բ-ից հետո գահ է բարձրացել նրա որդի Արտաշես բ-ն  գահակալել է 10 տարի մ․թ․ա 30-20 թվականներին։ Հոր և եղբայրների գերեվարությունից հետո Արտաշեսը ռազմական դաշինք է կնքել Պարթևաց Հրահատ IV թագավորի հետ և օկուպացված Հայաստանից արքունի զորագնդով քաշվել Պարթևաստան։ Արտաշես Բ-ն մտել է Հայաստան, պարտության մատնել այնտեղ գտնվող հռոմեացիներին և հաստատվել հայրենական գահին։ Նա Հայաստանին է միացրել նաև Ատրպատակարանը։ Մ.թ.ա. 29-ին Արտաշեսը դեսպանություն է ուղարկել Հռոմ և պահանջել ազատել եղբայրներին՝ Տիգրանին ու Արտավազդին, որոնք Ակտիումի ճակատամարտից հետո Եգիպտոսից Հռոմ էին տարվել։ Արտաշեսը չի ցանկացել, որ հայ արքայազունները հռոմեական դաստիարակություն ստանան և դիվանագիտական զենք դառնան թշնամու ձեռքին։ Քանի որ Արտաշեսը ժառանգորդ չի ունեցել, ապա եղբայրներին գերությունից ազատելու փորձը եղել է նաև Արտաշեսյան գահի պահպանման մտահոգություն։ Օկտավիանոսը մերժել է Արտաշեսի պահանջը՝ պատճառաբանելով, որ նա կոտորել է հռոմեացիներին: Պատերազմից խույս տալու և երկրի անկախությունն իսպառ չկորցնելու հույսերով Հռոմիացիները դավադրաբար սպանել են Արտաշես Բ–ին և պատգամավորություն ուղարկել Օգոստոսի մոտ՝ խնդրելով Տիգրանին տալ Հայաստանի գահը։ Հռոմեական թագավորը մտել է Հայաստան, Տիգրան Գ–ին թագավոր հռչակել՝ այնտեղ հաստատելով Հռոմի գերիշխանությունը։ Հայաստանից անջատել է Ատրպատակարանը։Արտաշես Բ եղել է Արտաշեսյան հարստության վերջին հզոր ներկայացուցիչը, որից հետո սկսվել է այդ հարստության անկման ժամանակաշրջանը։ Արտաշես բ-ին սպանելուց հետո Հռոմիացիները գահեն բարձրացրել նրա եղբորը՝ Տիգրան Գ-ին։  Հայաստանը թուլացնելու նպատակով Հռոմը նրանից անջատել է Ատրպատականը և այնտեղ թագավոր հռչակել իր դրածո Արիոբարզանին։Սակայն Տիգրան Գ չի դարձել Հռոմի հլու կամակատարը։ Իսկ մ.թ.ա. 10–ին ընդհանրապես հրաժարվել է հռոմեական կողմնորոշումից և վարել անկախ քաղաքականություն։Տիգրան Դ եղել է հայոց թագավոր մ.թ.ա. 8–5 թթ. և մ.թ.ա. 2 թ. – մ.թ. 1 թ, Արտաշեսյան հարստությունից, Տիգրան Գ–ի որդին։ Գահակալել է քրոջ՝ Էրատոյի հետ։ Տիգրան Դ–ի գործունեության մասին տեղեկությունները կցկտուր են. հայտնի է, որ վարել է Հռոմից անկախ քաղաքականություն, հակադրվել նրա զավթողական նկրտումներին։ Անհանգստացած Տիգրան Դ–ի ինքնուրույն քաղաքականությունից՝ Օգոստոս Օկտավիանոս կայսրը մ.թ.ա. 5 թ. Հայաստան է ուղարկել հռոմեական բանակ, որը տապալել է Տիգրան Դ–ին և Էրատոյին, հայկական գահը հանձնել նրանց հորեղբորը՝ Արտավազդ Գ–ին։

Արտաշեսյանների թագավորություն

Գործնական քերականություն-(260-265)

Առաջադրանք 260.

Մի անգամ,քննություներից առաջ,Էյնշտեյնին հարցրին՝թե դժվա՞ր են լինելու քննության հարցերը: Էյնշտեյնը պատասխանց,որ բոլորովին,նա տալու է այն հարցերը,ինչ անցյալ տարի էր:Աշակերտը ասաց,որ եթե նա այդպես անի,ապա նրանք կլսեն բոլորը պատասխաները:Իսկ Էյնշտեյնը պատասխանեց,որ նա սխալվում է,քանի որ այս մեկ տարում գիտությունը այնքան է զարգացել,որ հսկայական քայլերով առաջ է գնացել:

Առաջադրանք 261.

Գայլն սպասում էր,որ այծյամը ննջի,որ նրան բռներ և ուտեր:Այծյամը նրա միտքն իմացել էր ու չէր քնում օրեր ու օրեր,մինչև որ գայլն ինքը թմրեց ու նիհրեց:Այն ժամանակ եկավ առյուծն ու կերավ գայլին:

Առաջադրանք 262.

  • Բարձր ու երկարաձիգ ծառի տակ գորտը սկսեց դայլայլել:
  • Աղմուկի միջից մեզ էին հասնում հուսահատ օգնության կանչերը:
  • Հայտնվեցին իրիկնային յուրահատուկ ձայները՝
  • Քարացած նայում էր մեզ,տերևների ու թփերի նախշին,կարծես առաջին անգամ էր տեսնում:
  • Արահետը ոչ թե գյուղ էր գնում ուղիղ գծով,այլ շարունակ ծառերի մեջ գալարվելով:
  • Սա հսկան է,որը հաղթեց դևերին ու հետ բերեց աղջկան:
  • Տեսանք ավտոբուսին,որով եկել էինք:

Առաջադրանք 263.

  • Զորքը՝ երկրի մայրաքաղաք Նինվեն պաշարելով, սպասում էին նոր հրամանի:
  • Կինը՝ոչ ու փուչ մարդ Նազարից հարևաներին բողոքում էր:
  • Սաքոն՝Նազարի հետ կռվողն էլ էր այդ հարսանիքին:
  • Իր հայրենիք Իտալիայի թշվառ վիճակից արյունոտվուն էր զորավարի սիրտը:
  • Իր թոռնիկ Կորոյով ծերունին հաճախ եր հպարտանում:

Առաջադրանք 265.

Բազմախոստում է կենդանիների աշխարհը, որտեղ օձերի որոշ տեսակներ ջերմության հազարերորդական աստիճանի փոփոխման դեպքում արձագանքում են: Չղջիկն այնքան նուրբ լսողություն ունի, որքան արու թիթեռնիկն իր անտենայով իմանում է էգի տեղն նույնիսկ այն դեպքում երբ նա բավական հեռու է լինում: Մոտ ժամանակներս հնարավոր կլինի արտասովոր զգայուն ռադիոաստղադիտակներ ստեղծել: Իսկ դա հնարավորություն կտա լսելու անգամ չնչին ազդանշանները: Դրանից գիտնականները սովորելու շատ բան ունեն: Անգամ շատ հեռու են լինում քամու կամ  կրակի գոտուց: Իր ծղրտոցից երկու երկու հազար անգամ ավելի բարձր աղմուկի մեջ էլ մոծակի բզզոցը լսում է: Նա հինգ կիլոմետր հեռու է լինում: Գիտնականները թիթեռնիկի անտենայի և ու չղջիկի լսողական ապարատի աշխատանքի սկզբունքը հասկանան:Դրանց աղբյուրը ինչ-որ տեղ տիեզերքում է:

English-If I could create a special machine, what it would be

I would love to have a time machine that allows me to fly to the future and return to the past.I would like to see old-fashioned animals and birds that have been unfortunately destroyed.I would like to see old people find food, how well-known scientists make the phone, the computer we know, and so on, how evil and lively I was as a child.In the past, I would make all the mistakes that I regret.After the past, I will go to the future to see in my old age what Armenia is like a hundred years later, what has changed and remained the same.Seeing future scientists, actors, singers, writers, etc. I hope that in the near future a time machine will be created and accessible to everyone.

Վերլուծություն-Իմ սիրած գրողը

Պարույր Սևակը մի գրող է,որի մասին կարելի է անվերջ խոսել,որին կարելի անվերջ գովաբանել:Նա ոչ միայն գրող է,այլև մեծ հոգեբան ըստ ինձ:Նրա պոեմները, բանաստեղծություները կարդալով խորասուզվում եմ նրա ամեն բառի,ամեն նախադասության մեջ,մտածելով,փորձելով հասկանալ նրա միտքն ու հոգեբնությունը:Սևակը  այն գրողներից է, ով գրում է զգայարաններով, գրում է  անկեղծ, առանց մտածելու և, որ ամենակարևորն է, Սևակը գրում է ժամանակից դուրս,նրա գրածներ կարդում էին, կարդում են և դեռ կկարդան:

Սևակի բոլոր աշխատանքները ինձ համար շատ գեղեցիկ,պոետիկ և ամենակարևորն է դրանք ունեն իրենց ուրույն տեխը իմ սրտում:Բայց կա մի բանաստեցծություն,որը ինձ համար յուրահատուկ է դա «Մենք քիչ ենք, սակայն մեզ հայ են ասում»

Մենք քիչ ենք սակայն մեզ հայ են ասում։
Մենք մեզ ո՛չ ոքից չենք գերադասում։
Պարզապես մենք էլ պի՛տի ընդունենք
Որ մե՛նք միայն մենք Արարատ ունենք
Եվ որ այստեղ է՝ բարձրիկ Սևանում
Երկինքը իր ճիշտ պատճենը հանում։
Պարզապես Դավիթն այստեղ է կռվել։
Պարզապես Նարեկն այստեղ է գրվել։
Պարզապես գիտենք ժայռից վանք կերտել
Քարից շինել ձուկ եւ թռչուն՝ կավից
Ուսուցմա՛ն համար եւ աշակերտել
եղեցկի՛ն
Բարու՛ն
Վսեմի՛ն
Լավին
Մենք քիչ ենք սակայն մեզ հայ են ասում։
Մենք մեզ ոչ մեկից չենք գերադասում
Պարզապես մեր բախտն ուրիշ է եղել
Պարզապես շատ ենք մենք արյուն հեղել.
Պարզապես մենք մեր դարավոր կյանքում
Երբ եղել ենք շատ
Ու եղել կանգուն
Դարձյա՛լ չենք ճնշել մեկ ուրիշ ազգի
Ո՛չ ոք չի տուժել զարկից մեր բազկի։
Եթե գերել ենք՝
Լոկ մեր գրքերով.
Եթե տիրել ենք՝
Լոկ մեր ձիրքերով
Պարզապես մահն է մեզ սիրահարվել
Իսկ մենք ինքնակամ նրան չենք տրվել։
Ու երբ ճարահատ մեր հողն ենք թողել՝
Ուր էլ որ հասել որտեղ էլ եղել
Ջանացել ենք մենք ամենքի՛ համար.
Շինել ենք կամուրջ
Կապել ենք կամար
Ամեն տեղ հերկել
Հասցրել բերքեր
Ամենքին տվել մի՛տքառա՛ծ երգե՛ ր՝
Պաշտպանել նրանց հոգեւոր ցրտից
Ամեն տեղ թողել մեր աչքից՝ ցոլանք
Մեր հոգուց՝ մասունք
Եւ նշխար՝ սրտից

Մենք քիչ ենք այո՛ բայց կոչվում ենք հայ —
գիտենք դեռ չանցած վերքերից տնքալ
Բայց նոր խնդությամբ ցնծալ ու հրճվել.
գիտենք թշնամու կողը մխրճվել
Ու բարեկամին դառնալ աջակից.
Դուրս գալ մեզ արված բարության տակից՝
Մեկի փոխարեն տասն հատուցելով
Հօգուտ արդարի և արեգակի
գիտենք քվեարկել մեր կյանքով նաեւ
Բայց թե կամենան մեզ բռնի վառել՝
Մենք գիտենք մխա՛լ — և կրակ մարել.
Իսկ եթե պետք է խավարը ցրել՝
գիտենք մոխրանալ որպես վառ կերոն.
Եւ գիտենք նաեւ մեզ կրքոտ սիրել
Բայց ուրիշներին միշտ էլ հարգելով

Մենք մեզ ոչ մեկից չենք գերադասում
Բայց մեզ էլ գիտենք —
Մեզ հայ են ասում։
Եւ ինչու՞ պիտի չհպարտանանք
Կա՛նք։ Պիտի լինե՛նք։ Ու դեռ – շատանանք

Ինձ համար սա շատ հայրենասիրական և հոգեհարազատ մի բանաստեղծություն է:Սևակը իր սերն է արտահայտում դեպի իր սիրելի հայրենիք:

Սևակը ասում է,որ մենք հայ են,և միայն մենք ունենք Արարատ,որ բարձր ու գեղեցիկ Սևանում երկինքը իր ճիշտ պատճեն է հանում,քանի որ Դավիթն այստեղ է կռվել ու Նարեկը ասյտեղ է գրվել:Մենք հայերս գիտեն ժայռից վանք ստեղծել,մենք ուժեղ ազգ են բայց շատ արյուն են թափել:Մենք եղել են հզոր ազգ և մենք ոչմի երկրի վնաս չենք տվել:Մենք հայերս եղել ենք աշխատասեր՝կամորջներ ենք պատրաստել,բերքեն ցանել,տուն շինել և այլն:Սևակն ասում է որ,այո մենք հայ ենք և մեր վերքերը հիշելով փորձում ենք չնկճվել և ուրախանալ,հպարտանալ և օգնել դիմացինին:Մենք հայերս կարող ենք մեզ տված բարության տակից դուրս գալ,տալով դիմացին տասնապատիկը:Հայերը երբեք իրենց ոչմեկից չեն գերադասում և ինչու չպետք է հպարտանանք մեր հայ լինելով:Մենք կանք կլինեն ու դեռ կշատանանք:

Mi familia

Mi familia no es muy grande.Somo solo cuatro personas:mi madre,mi padre,mi hermano y yo.Mi hermano es mayor que yo.Mi hermano tiene deciseis y yo quince años.El nombre de mi padre es Khachatur,el nombre de mi madre es Hripsime. Mi hermano se IIama Arest,y mi nombre es Gohar.Vivimos en una casa muy bonita.Mis padres trabajan en un colegio.Mi madre y mi padre van a trabajar temprano por la mañana.Por la noche, cuando estamos todos en casa, cenamos luego vemos la televisión juntos.

Internet my life

Millions of people around the world use the Internet every day. I have internet at home and am happy to find useful information for myself. Various information can be found on the Internet and much more.Various information can be found on the Internet and much more. There are many popular social networks today where connecting with friends and relatives is also not difficult.I think the internet is becoming a way of life for people, and it’s very harmful to our health. Most people do not use the Internet to search for information, books or anything else. Many people spend a lot of time sitting at their computers and spoiling their vision. I do not want to say that I am against the Internet, but its use must have reasonable limits.

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Design a site like this with WordPress.com
Get started